Η ανακοίνωση της συμφωνίας με το πλαίσιο για την ειρήνη και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν φέρνει μια προσωρινή εκτόνωση, ωστόσο οι ανταποκριτές και οι αναλυτές του BBC επισημαίνουν ότι ο δρόμος για μια οριστική διευθέτηση παραμένει γεμάτος προκλήσεις.
Η συμφωνία έρχεται ως αποτέλεσμα έντονων εσωτερικών πιέσεων που δέχτηκαν και οι δύο πλευρές, την ώρα που η διεθνής κοινότητα χαιρετίζει το βήμα αυτό με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη μέρα.
Για να θεωρηθεί μια τελική συμφωνία «νίκη», ο Τραμπ χρειάζεται μια επιβεβαιωμένη απαγόρευση του πυρηνικού εμπλουτισμού ουρανίου από την Τεχεράνη με ορίζοντα τουλάχιστον 20 ετών, ενώ το Ιράν απαιτεί πλήρη άρση των κυρώσεων και πρόσβαση σε παγωμένα έσοδα δισεκατομμυρίων από το πετρέλαιο. Στα παραπάνω προστίθενται και οι πιέσεις του Ισραήλ αλλά και των «γερακιών» των Ρεπουμπλικάνων στην Ουάσινγκτον, που ζητούν τον περιορισμό των συμβατικών όπλων του Ιράν και της χρηματοδότησης των συμμάχων του στην περιοχή.
Ο ανταποκριτής του ΒΒC Frank Gardner, για θέματα διεθνούς ασφάλειας αναφέρει ότι οποιαδήποτε εξέλιξη οδηγεί στην απελευθέρωση των Στενών του Ορμούζ είναι δεδομένο ότι θα γίνει δεκτή με ανακούφιση, όχι μόνο από την παγκόσμια ναυτιλιακή βιομηχανία και την ευρύτερη παγκόσμια οικονομία, αλλά και από το ίδιο το Ιράν.
Σύμφωνα με τον Frank Gardner, η Ισλαμική Δημοκρατία κατέβαλε μέχρι τώρα μεγάλες προσπάθειες για να μην δώσει στον Ντόναλντ Τραμπ την ικανοποίηση να φανεί πόσο πολύ την έπληττε ο ναυτικός αποκλεισμός των λιμανιών της στον Κόλπο. Ωστόσο, η ζημιά που έχει υποστεί η ιρανική οικονομία όλο αυτό το διάστημα ήταν τεράστια.
Παρόλα αυτά, ο Gardner υπογραμμίζει ότι το πραγματικό μέτρο σύγκρισης για οποιαδήποτε «ειρηνευτική συμφωνία» είναι το τι έχει ή δεν έχει επιτευχθεί από τη μέρα που ξεκίνησε αυτός ο πόλεμος, στις 28 Φεβρουαρίου.
