Με ένα κοινό μήνυμα ανησυχίας αλλά και συγκεκριμένο αίτημα για πολιτική παρέμβαση, ολοκληρώθηκε το φιλικό δημοσιογραφικό δείπνο στην Αίγλη Ζαππείου που διοργάνωσε χθες ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος (ΣΒΠΕ).
Κεντρικό θέμα συζήτησης ήταν τα όρια της προσαρμοστικότητας ενός κλάδου που έχει περάσει διαδοχικά από πανδημία, ενεργειακή κρίση, διαταραχές εφοδιαστικών αλυσίδων, πληθωρισμό και, πιο πρόσφατα, την κρίση στη Μέση Ανατολή.
Ο πρόεδρος του ΣΒΠΕ, Παναγιώτης Γεροντόπουλος, ήταν σαφής:
- «Η ελληνική βιομηχανία πλαστικών δραστηριοποιείται εδώ και αρκετά χρόνια σε ένα περιβάλλον διαρκών αναταράξεων…
- Η προσαρμοστικότητα είναι σχεδόν στοιχείο ταυτότητας»,
κάνοντας τον παραλληλισμό με τα ίδια τα υλικά του κλάδου, ευέλικτα και ανθεκτικά.
Πρόσθεσε όμως πως
- «η δυνατότητα αυτή δεν είναι ανεξάντλητη»
και ζήτησε σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον, μείωση του ενεργειακού κόστους και στήριξη των ΚΑΔ 22 και 38 (μεταποίηση και ανακύκλωση πλαστικών).
Το ίδιο μήνυμα μετέφερε από τις Βρυξέλλες ο αντιπρόεδρος του ΣΒΠΕ, Στέλιος Κακουλίδης, ο οποίος συμμετείχε πρόσφατα στη Γενική Συνέλευση της EuPC (European Plastics Converters), όπου στις 3 Ιουνίου 2026 εξελέγη νέος πρόεδρος ο Jean-Marc Galvez (Amcor), διαδεχόμενος τον Benoit Hennaut.
- «Η ευρωπαϊκή βιομηχανία χάνει ανταγωνιστικότητα με ανησυχητικό ρυθμό»,
ανέφερε ο κ. Κακουλίδης, επισημαίνοντας την επιβάρυνση από τον Κανονισμό για τις Συσκευασίες (PPWR) που τίθεται σε πλήρη εφαρμογή στις 12 Αυγούστου 2026 και τα μέτρα για τα μικροπλαστικά.
Ο κίνδυνος του greenwashing
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η παρέμβαση της ,η κα Λένα Μπέλση (Δ.Σ. ΣΒΠΕ), η οποία έθεσε ευθέως το ζήτημα του αθέμιτου ανταγωνισμού:
- «Τεχνικά δεν υπάρχει τρόπος να ανιχνεύσει κανείς εάν ένα πλαστικό προϊόν περιέχει πράγματι ποσοστό δευτερογενούς πρώτης ύλης (π.χ. RPET), ενώ οι έλεγχοι στη χώρα μας είναι ανεπαρκείς»
συνθήκες που, όπως είπε, ανοίγουν τον δρόμο σε
- «μεγάλο κίνδυνο greenwashing» εισαγόμενων προϊόντων.
Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, βασισμένα σε μελέτη της Plastics Europe, δείχνουν ότι
- η ευρωπαϊκή παραγωγή πλαστικών υποχώρησε από τα 62,3 εκατ. τόνους το 2018 σε περίπου 54,6-54,9 εκατ. τόνους το 2024, απώλεια της τάξης του 12% σε έξι χρόνια,
- ο ρυθμός ανάπτυξης της παραγωγής κυκλικών πλαστικών επιβραδύνθηκε από 13,6% το 2022 σε μόλις 1,2% το 2024.
Η ίδια η Plastics Europe προειδοποιεί πλέον για κίνδυνο «απανθρακοποίησης μέσω αποβιομηχάνισης». Ανάλογη ανησυχία εξέφρασε πρόσφατα δημόσια και ο πρόεδρος της INEOS, Sir Jim Ratcliffe, μιλώντας για ζοφερή εικόνα στην ευρωπαϊκή χημική βιομηχανία.
Τρεις προϋποθέσεις
Σύμφωνα με το infographic που παρουσιάστηκε, ο ΣΒΠΕ θέτει τρεις προϋποθέσεις για να παραμείνουν παραγωγή και επενδύσεις στην Ευρώπη:
- σταθερό επιχειρηματικό περιβάλλον με προβλέψιμο πλαίσιο κανόνων και φορολογίας,
- ανταγωνιστικό ενεργειακό κόστος
- ισότιμους όρους ανταγωνισμού ανάμεσα σε ευρωπαϊκά και εισαγόμενα προϊόντα.
Όπως τονίστηκε,
- «η προσαρμοστικότητα είναι πλεονέκτημα, δεν μπορεί όμως να αποτελεί μόνιμη στρατηγική».
Παράλληλα, ο ΣΒΠΕ υπενθύμισε το θεσμικό του έργο του τελευταίου 15μήνου, από τη συμπερίληψη των ΚΑΔ 22 και 38 στα μέτρα στήριξης για το ενεργειακό κόστος έως την πρόταση προς τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) για πιστοποίηση ανακυκλωμένου περιεχομένου σε φιάλες PET.
Αναφορά έγινε στις θέσεις που κατέθεσε στις 25 Ιουνίου 2026 στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής για τη Διεθνή Συνθήκη για τα Πλαστικά, επικαλούμενος μελέτες ΜcKinsey και των Πανεπιστημίων Cambridge, Sheffield και KTH που δείχνουν χαμηλότερο ανθρακικό αποτύπωμα των πλαστικών έναντι εναλλακτικών υλικών στις 13 από τις 14 εφαρμογές που εξετάστηκαν.
