Δυσοίωνες για την ευρωπαϊκή οικονομία είναι οι τελευταίες προβλέψεις του ΔΝΤ. Σύμφωνα με τους οικονομολόγους του Ταμείου, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έχει αποδυναμώσει την οικονομία της Ευρώπης, το 1,4% ρυθμός ανάπτυξης του 2025 χαμηλώνει σε 0,9% για το 2026 και 1,2% το 2027.
Παράλληλα, όμως, ο πληθωρισμός από το 2,1% του 2025 ανεβαίνει στο 2,9% το 2026, για να μειωθεί σε 2,3% το 2027. Πρακτικά, και απλά, ο πληθωρισμός «τρώει» την ισχνή ανάπτυξη.
Συν τω χρόνω, από φθινόπωρο θα έχει να διαχειριστεί την πιθανότατη επιδείνωση της κατάστασης στο ενεργειακό και να αντιμετωπίσει το υπέρβαρο ακριβότερου κόστους χρήματος (καθώς προεξοφλείται ακόμη μία αύξηση επιτοκίων) είτε στη συνεδρίαση του Σεπτεμβρίου (9-10/9) είτε του Οκτωβρίου (28-29/10). Παρεμπιπτόντως, μετά τη νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, με νέα άνοδο για τις τιμές πετρελαίου, ο ενδεχόμενος κίνδυνος εσπευσμένης αύξησης στη συνεδρίαση στις 22-23 Ιουλίου ξορκίζεται από την επικεφαλής της ΕΚΤ. Δύο λεπτομέρειες που «μετρούν» στη διαμόρφωση του πληθωρισμού. Οι (προθεσμιακές) τιμές του Brent διαμορφώνονται πέριξ των 85 δολ., σχετική σταθεροποίηση, που –προσοχή όμως– αποδίδεται όχι στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών (δηλαδή νέες ποσότητες πετρελαίου), αλλά στην κατανάλωση αποθεμάτων. Γεγονός που οδήγησε τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας σε νέες προειδοποιήσεις για κίνδυνο έλλειψης καυσίμων, σε έναν μήνα. Επίσης, το γεγονός ότι το TTF επανέρχεται πάνω από τα 52 ευρώ/Mwhr και οι ευρωπαϊκές δεξαμενές φυσικού αερίου αδειάζουν, αλλά και ο συνδυασμός των αλλεπάλληλων καυσώνων στην Ευρώπη και ο χειμώνας που ακολουθεί, μάλλον σε σενάριο τρόμου παραπέμπουν παρά σε οτιδήποτε άλλο.
Κι ενώ διαδραματίζονται αυτά, το Πλαίσιο Κρατικών Ενισχύσεων της Συμφωνίας για Καθαρή Βιομηχανία – Clean Industrial Deal State Aid Framework παραμένει ανενεργό. Την ίδια ώρα, εκτελεστικοί διευθυντές του Ταμείου παραπέμπουν και στο συνεχιζόμενο αδιέξοδο, στο «τέλμα» του Ουκρανικού, στο οποίο συντηρείται ανοιχτό το μέτωπο.
Συγχρόνως με της Μέσης Ανατολής, με το αδιέξοδο των Στενών. Οι ίδιοι αφήνουν και ένα… υπονοούμενο για την απειλή των «ιδιωτικών πιστώσεων» (private credit), υποδεικνύοντας την ανάγκη συνεχούς/ενδελεχούς παρακολούθησης των stablecoins.
Ερχόμαστε σε ό,τι μας αφορά ειδικότερα. Εδώ και καιρό, κυρίως από την αρχή της συμφωνίας για… εκεχειρία ΗΠΑ-Ιράν, η μεν Ουάσιγκτον έχει επιτρέψει τη χρήση «κρίσιμων ενεργειακών αποθεμάτων», το δε Πεκίνο έχει μειώσει δραστικά τις εισαγωγές, δηλαδή και η Κίνα κάνει χρήση στρατηγικών αποθεμάτων (τα μεγαλύτερα στον κόσμο). Η Ευρώπη; Σχεδόν απόλυτα εξαρτώμενη από εισαγωγές (που τιμολογούνται σε δολάριο/και με συναλλαγματική διαφορά της ισοτιμίας του ευρώ), δεν έχει και πολλές επιλογές, ή μάλλον δεν έχει επιλογές, ει μη μόνον να αναγκασθεί να πληρώσει ακριβότερα για λιγότερα καύσιμα (ισχύει όσο συνεχίζεται το αδιέξοδο στα Στενά).
Πού μπορεί να προσβλέπει η Ευρώπη; Στο διάστημα μέχρι τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ (σ.σ. 3 Νοεμβρίου), να ακριβύνει τόσο το γαλόνι στην αμερικανική αγορά όσο για να αναγκασθεί να χαλαρώσει τα μέτρα ο Τραμπ. Κάτι σαν… «μάννα εξ ουρανού», καθώς η Ευρώπη στερείται ιδίων στρατηγικών αποθεμάτων. Πού οδηγούν αυτά την ευρωπαϊκή οικονομία; Προς μια ακόμη πιο ασθενή ανάπτυξη.
AΠΟ ΧΡΗΜΑ Week (τεύχος 1054)
