Ένας από τους χειρότερους μήνες της τελευταίας δεκαετίας για την αγορά κρατικών ομολόγων ολοκληρώθηκε χθες.
Με την απόδοση του δεκαετούς της Γερμανίας για ακόμη μία εβδομάδα πάνω από το όριο του 3% (ποσοστά 2011), του γαλλικού προς το 3,9% και του ιταλικού υψηλότερα του 4%, τα περιθώρια αισιοδοξίας είναι ιδιαίτερα περιορισμένα.
Σύμφωνα με τους Financial Times, το κόστος δανεισμού της Ιταλίας για δεκαετή ομόλογα αυξήθηκε έως και στο 4,14% την Παρασκευή, το υψηλότερο επίπεδο από τα μέσα του 2024, εν μέσω παγκόσμιου sell-off ομολόγων, που τροφοδοτείται από τους φόβους για πληθωρισμό, λόγω της εκτίναξης των τιμών πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Σε συνθήκες έντονης μεταβλητότητας, οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων της Γαλλίας άγγιξαν ενδοσυνεδριακά σχεδόν το 3,9%, το υψηλότερο επίπεδο από το 2009. Αναπόφευκτη ήταν η επιβάρυνση, καθώς οι διαχειριστές προεξοφλούν ότι η ΕΚΤ θα υποχρεωθεί να αυξήσει τα επιτόκια κατά τουλάχιστον δύο φορές στη συνέχεια του 2026. Πρακτικά, «βλέπουν» το βασικό να πηγαίνει στο 2,5% (από 2%), με το… θετικό σενάριο. Κι αυτό με την προϋπόθεση της διάψευσης των πιο απαισιόδοξων αναλυτών, οι οποίοι δεν αποκλείουν ακόμη και 2,75% εάν και εφόσον η κατάσταση στον Περσικό παροξυνθεί περαιτέρω, όπως όλα τα μέχρι στιγμής στοιχεία φανερώνουν.
Είναι προφανές ότι, με επιτόκια σε αυτά τα κόστη, η ανταγωνιστικότητα της, ούτως ή άλλως, φθίνουσας ευρωπαϊκής οικονομίας/επιχειρηματικότητας θα πληγεί κι άλλο, φέροντας ακόμη περισσότερους κλάδους στα όρια των αντοχών τους. Ή και πέραν αυτών…
Πώς έχει η κατάσταση: Οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν μπορούν να «πλημμυρίσουν» το σύστημα με πετρέλαιο με τον ίδιο τρόπο που μπορούν να το «πλημμυρίσουν» με χρήμα προκειμένου να διαχειριστούν το πρόβλημα και αυτό να φύγει. Δεδομένου ότι τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου και αερίου μπορούν να σε πάνε μόνο μέχρις ενός σημείου, είναι πιθανός ο κίνδυνος οι τιμές να σταθεροποιηθούν πάνω από τα 100 δολ./βαρέλι για μακρύ χρονικό διάστημα. Το βάρος της αύξησης των τιμών ενέργειας δεν θα είναι ισοκατανεμημένο, όπως εκτιμούν οι αναλυτές του Carlyle, κυρίαρχη προσέγγιση της πλειονότητας των οίκων. Χώρες με δημοσιονομική ικανότητα και πρόσβαση σε πιστώσεις θα υπερισχύσουν έναντι εκείνων που δεν τα διαθέτουν, ενώ και οι δύο πλευρές θα επιδιώξουν να αναδιαμορφώσουν τις σχέσεις τους.
Το επιπλέον επιβαρυντικό για τις ευρωπαϊκές χώρες; Στην Κομισιόν είναι αρνητικοί (ακόμη και τώρα, στο μη παρέκει) στο να ενεργοποιήσει τη Γενική Ρήτρα Διαφυγής (General Escape Clause), θεωρώντας ότι η κατάσταση είναι καλύτερη από ό,τι το 2022 (σ.σ. εισβολή Ρωσίας στην Ουκρανία, 22 Φεβρουαρίου).
AΠΟ ΧΡΗΜΑ WEEK
