Με μονάδες του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ να έχουν φύγει από τη Θάλασσα της Κίνας με προορισμό την ευρύτερη Μέση Ανατολή, η αντίδραση (και) των traders στις αγορές ήταν σχεδόν αντανακλαστική. Προς την εύφλεκτη περιοχή κινείται το USS Abraham Lincoln, συνοδευόμενο από τα αντιτορπιλικά USS Frank E. Petersen Jr, USS Spruance και USS Michael Murphy, πυροδοτώντας ανησυχίες ότι επίκειται ρεβάνς για τον περσινό «Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών» με το Ιράν.
Η τιμή του χρυσού εκτινάχθηκε προς τα 5.000 δολ./oz ενώ το ασήμι, για πρώτη φορά στην ιστορία, ξεπέρασε το όριο των 100 δολαρίων. Εσπευσμένη αναθεώρηση στοχοθεσίας για τον χρυσό, με την Goldman Sachs να «βλέπει» τα 5.400 δολ., την UBS τα 5.000 δολ. και τους αναλυτές να μην προλαβαίνουν να δώσουν νέες υψηλότερες τιμές, ενόσω η (γεω)πολιτική αβεβαιότητα/αστάθεια παροξύνεται, με κοινό, πλέον, τόπο ότι η «επόμενη ημέρα» διαμορφώνεται με απρόβλεπτο τρόπο. Επιταχυντής των εξελίξεων είναι ο Τραμπ, με τις ακολουθούμενες πολιτικές του, τους τακτικισμούς της Ουάσιγκτον, τη διακριτή διάρρηξη των παραδοσιακών σχέσεων Ευρώπης-ΗΠΑ.
Συνέπεια αυτών είναι και η μεταφορά του εσωτερικού προβλήματος της αμερικανικής οικονομίας στις διεθνείς αγορές, καθώς, πρακτικά, για να μη μειώσει δημοσιονομικές δαπάνες και αυξήσει τη φορολογία, η Ουάσιγκτον «φορτώνει» εχθρούς και συμμάχους. Ειδικότερα, όσον αφορά την Ευρώπη, και περισσότερο αμυντικό εξοπλισμό θα αγοράσει από τις ΗΠΑ, και ενέργεια (LNG) δύο-τρεις φορές ακριβότερη έχει δεσμευθεί να απορροφήσει.
Τι μέλλει γενέσθαι στα «καθ’ ημάς»; Μέχρι τώρα, η Ελλάδα παραμένει εκτός monitoring των πωλητών ομολόγων. Τουναντίον, η οικονομία σε επίπεδο αριθμών, είναι συγκριτικά καλύτερη του ευρωπαϊκού μέσου όρου, οι ενεργειακές συμφωνίες διαμορφώνουν προϋποθέσεις μόχλευσης (και) κεφαλαίων, η ανάδειξη του Κυριάκου Πιερρακάκη κ.ά. γεγονότα συνθέτουν ένα αρκετά ευνοϊκό περιβάλλον.
Το Μαξίμου, εύλογα, από την πλευρά του, επιχειρεί να «χτίσει» ένα αφήγημα ακυβερνησίας, θέτοντας το ζητούμενο της πολιτικής σταθερότητας, με το βλέμμα στις κάλπες (όποτε στηθούν), προσπαθώντας να βρει αντισταθμιστικά ερείσματα, καθώς σε επτά μήνες ολοκληρώνεται το Ταμείο Ανάκαμψης-Ανασυγκρότησης.
Για το 2026 πιθανότατα θα επιτευχθεί ο ρυθμός ανάπτυξης, καθώς, κατά κύριο λόγο, βασίζεται σε κονδύλια του ΤΑΑ που αφορούν σε έργα υποδομών που έχουν εξασφαλιστεί. Το πρόβλημα θα είναι στη συνέχεια, αλλά θα φανεί από Αύγουστο και μετά πώς θα αντισταθμιστούν ευρωπαϊκά κεφάλαια.
Με τη θεαματική πρώτη «έξοδο» του ΟΔΔΗΧ καλύφθηκε ήδη το ήμισυ του ετήσιου προγράμματος, και η Barclays «τιμολογεί» τα κρατικά ομόλογα ως σταθερό καταφύγιο, με πιθανή ακόμη και την περαιτέρω μείωση των spreads.
