Οι δασμοί που ανακοίνωσε ο Ντόναλντ Τραμπ σε βάρος χωρών που στηρίζουν τη Δανία στη διένεξή του για τη Γροιλανδία «δυναμιτίζουν» τις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ, αμφισβητώντας τη συμφωνία των δύο πλευρών που επιτεύχθηκε το 2025.
Παρότι το θέμα των δασμών σε 8 ευρωπαϊκές χώρες δεν ήταν εξαρχής στην ατζέντα, δεν θα μπορούσε να μην απασχολήσει το Eurogroup. Πρώτη συνεδρίαση υπό την προεδρία του Κυριάκου Πιερρακάκη, πρώτη δύσκολη περίπτωση διαχείρισης κρίσης, που, δεδομένου του χαρακτήρα του Αμερικανού προέδρου, πιθανότατα θα έχει συνέχεια.
Στο «μέτωπο» έχει προστεθεί και η διένεξη Ουάσιγκτον-Κοπεγχάγης για τη Γροιλανδία, μετά την επάνοδο Τραμπ στη ρητορική προσάρτησης της νήσου στις ΗΠΑ, επιδίωξη που υφίσταται ακόμη από την εποχή που οι ΗΠΑ αγόραζαν την Αλάσκα από τη Ρωσία.
Πώς έχει η κατάσταση, για την ώρα: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοίνωσε την επιβολή δασμών ύψους 10% σε 8 χώρες: Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, συν Ηνωμένο Βασίλειο. Διακριτή είναι η σύνθεση των χωρών –σύμπασες οι σκανδιναβικές, η Γερμανία, με τη… γνωστή Ολλανδία και τη Γαλλία.
Και το Ηνωμένο Βασίλειο. Πρακτικά, εκτός είναι ο «Νότος» και η Κεντρική-Ανατολική Ευρώπη. Τα σημειώνουμε γιατί πιθανόν να τις βρούμε μπροστά μας (σ.σ. τις ισορροπίες).
Ποια ήταν η απάντηση της ΕΕ, δηλαδή της Γερτρούδης Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν; «Η ΕΕ εκφράζει την πλήρη αλληλεγγύη της με τη Δανία και τον λαό της Γροιλανδίας… Η εδαφική ακεραιότητα και η κυριαρχία αποτελούν θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου. Είναι απαραίτητα για την Ευρώπη και για τη διεθνή κοινότητα, στο σύνολό της. Έχουμε επανειλημμένα υπογραμμίσει το κοινό μας διατλαντικό ενδιαφέρον για ειρήνη και ασφάλεια στην Αρκτική, μεταξύ άλλων μέσω του ΝΑΤΟ. Η προσυντονισμένη άσκηση της Δανίας, που διεξάγεται με συμμάχους, ανταποκρίνεται στην ανάγκη ενίσχυσης της ασφάλειας στην Αρκτική και δεν αποτελεί απειλή για κανέναν».
Είχε προηγηθεί η τοποθέτηση του Αντόνιο Κόστα, με αφορμή την υπογραφή της συμφωνίας ΕΕ-Mercosur, επικρίνοντας τις πρακτικές Τραμπ και σημειώνοντας πως «(…) πρέπει να ανοίγουμε τις αγορές, όχι να τις κλείνουμε. Πρέπει να δημιουργούμε ζώνες οικονομικής ολοκλήρωσης, όχι να αυξάνουμε τους δασμούς…». Μια χαρά τα λέει ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, μόνο που, στην περίπτωση της Mercosur, η επικεφαλής της Κομισιόν χρησιμοποίησε ένα νομικό τέχνασμα (από τη Συνθήκη της Λισαβόνας) για να παρακάμψει τις αντιρρήσεις όσων χωρών ήταν αντίθετες. Σε αυτό το σημείο είμαστε στην αρχή του 2026. Για να δούμε πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση.
ΑΠΟ ΧΡΗΜΑ WEEK
