Ήταν μια βραδιά όπου τα 800 δισ. Ευρώ των εξοπλισμών συγκρούστηκαν με το όραμα της ανάπτυξης.
Το ξενοδοχείο Avenue στη Συγγρού φιλοξένησε τη Δευτέρα το βράδυ μια από εκείνες τις συζητήσεις που σπάνια συμβαίνουν στη χώρα μας.
Ήταν ένας ειλικρινής διάλογος ανάμεσα σε νέους επιχειρηματίες και τον άνθρωπο που σχεδιάζει και υλοποιεί την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης βρέθηκε αντιμέτωπος με μια μεγάλη ομήγυρη νέων επιχειρηματιών, της πραγματικής οικονομίας που δεν ήρθε για διπλωματικές ευγένειες.
Οι συμμετέχοντες στον Κύκλο Νέων Επιχειρηματιών και Επαγγελματιών, με συντονιστή τον Πάρι Παπαβασιλείου – πρώην μαθητή του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου στο ΕΚΠΑ – έθεσαν επί τάπητος το κεντρικό δίλημμα της εποχής:
- Πώς επιχειρείς όταν η Ευρώπη επανοπλίζεται και ετοιμάζεται για πόλεμο;

Η κεντρική ερώτηση που κυριάρχησε στη βραδιά ήταν απλή στη διατύπωση, πολύπλοκη στην απάντηση:
- Γιατί 800 δισεκατομμύρια ευρωπαϊκών κονδυλίων προορίζονται για πολεμικό εξοπλισμό αντί να διατεθούν για έρευνα, ανάπτυξη, και ευημερία των αγορών;

Για τους νέους επιχειρηματίες, η απάντηση δεν είναι ακαδημαϊκή. Είναι υπαρξιακή.
- Πώς προγραμματίζεις επενδύσεις σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας;
Πώς μεταφράζεις τις σπουδές και το όραμά σου σε βιώσιμη επιχείρηση όταν οι διαθέσιμοι πόροι κατευθύνονται σε αμυντικούς εξοπλισμούς και όχι στην ανάπτυξη;
Ο Γ. Γεραπετρίτης δεν απέφυγε τη σύγκρουση επιχειρημάτων.
Αντίθετα, με ζέση και λεπτομέρεια, υπεραμύνθηκε της στρατηγικής επιλογής της κυβέρνησης να τίθεται σταθερά στην “σωστή πλευρά της ιστορίας”
Το επιχείρημά του:
- Η συμμετοχή της χώρας σε όσο το δυνατόν περισσότερα διεθνή fora, συμβούλια και επιτροπές από ποτέ, η ενίσχυση του διεθνούς της ρόλου σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, αποτελούν τη βασική στρατηγική θωράκιση των εθνικών συμφερόντων.
Ο σεβασμός στο διεθνές δίκαιο πρέπει να συνυπάρχει με την κατανόηση της νέας κατανομής ισχύος διεθνώς.
- “Η ειρήνη που χρειάζεστε για να επιχειρείτε δεν είναι δεδομένη – πρέπει να διασφαλιστεί”.

Η προσωπική σχέση Γεραπετρίτη-Παπαβασιλείου, η σχέση καθηγητή και μαθητή, λειτούργησε ως γέφυρα σε μια συζήτηση που θα μπορούσε εύκολα να εκτροχιαστεί.
Παρά τα μείζονα και συναισθηματικά φορτισμένα θέματα – από τη διεθνή αβεβαιότητα μέχρι τα καθημερινά προβλήματα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων – η εγγύτητα και η θέρμη επέτρεψαν έναν γόνιμο διάλογο.
Οι συμμετέχοντες έθεσαν με σαφήνεια τις οικονομικές τους ανησυχίες, ενώ ο υπουργός αντιπαρέθεσε το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η χώρα.
Η βραδιά έκλεισε με μια συμβολική στιγμή που υπενθύμισε σε όλους ότι πίσω από τα νούμερα και τις στρατηγικές υπάρχουν άνθρωποι.
Ο υπουργός δεσμεύτηκε έναντι του εκπροσώπου των Γιατρών Χωρίς Σύνορα να παράσχει βοήθεια σε τραυματισμένα και ασθενή παιδιά από τη Γάζα.
Μια υπενθύμιση ότι, τελικά, η οικονομία και η γεωπολιτική υπηρετούν – ή τουλάχιστον θα έπρεπε να υπηρετούν – τον άνθρωπο. Όχι το αντίστροφο










