Εκτενής ήταν η αναφορά στην ιδιωτική πίστη του Francois Villeroy de Galhau σε εκδήλωση του Bloomberg (*). Πολλαπλό και σύνθετο είναι το ερώτημα γιατί ο Γάλλος κεντρικός τραπεζίτης επέλεξε να προειδοποιήσει τώρα, σε ποιους απευθύνεται και τι μπορεί να σημαίνει αυτό στο απευκταίο ενδεχόμενο οι ανησυχίες να αρχίσουν να ενεργοποιούνται στο ευρωσύστημα.
Προφανώς, ο κατά κανόνα φειδωλός στις τοποθετήσεις του 67ετής τραπεζίτης δεν διέγνωσε τώρα το πρόβλημα, λίγους μήνες πριν αποχωρήσει πρόωρα από τη θέση του (Ιούνιο 2026) για να ασχοληθεί, κατά δήλωσή του, με τη… φιλανθρωπία. Πιθανότατα τώρα μιλά πιο ελεύθερα. Είναι άλλωστε γνωστοί οι λόγοι της πρόωρης απόσυρσής του –δεν είναι αυτοί το θέμα μας σήμερα, αλλά το νόημα όσων είπε για το σκιώδες χρηματοπιστωτικό σύστημα που, από το 2008 και μετά, χρηματοδοτεί και χρηματοδοτείται σε περιβάλλον ημιδιαφάνειας, φτάνοντας να «τιμολογείται» πλέον στα 2,5-3 τρισ. δολ. (**).
Το περίφημο private credit, δηλαδή ένα πολύπλοκο σύστημα μοχλευόμενης χρηματοδότησης (από Special Purpose Vehicles και Artificial Intelligence μέχρι Synthetic Exchange Traded Funds κ.λπ.) δείχνει να φτάνει σε όρια ανελαστικότητας. Κατάσταση που επιβαρύνεται από τη γεωπολιτική αστάθεια, τις αλλεπάλληλες κρίσεις, τον κίνδυνο επανεμφάνισης στασιμοπληθωριστικών τάσεων, με τα πρώτα σημάδια διακριτά πλέον (όσοι θέλουν μπορούν να τα δουν). Είναι οι “cockroaches” στις οποίες αναφέρθηκε ο Jamie Dimon, είναι οι περιπτώσεις των Tricolor Holdings, Market Financial Solutions, First Brands Group κ.ά. που αναγκάζουν θεματοφύλακες του μεγέθους μιας BlackRock ή μιας Blue Owl είτε να περιορίζουν την ικανοποίηση αιτημάτων εξαγοράς (λ.χ. SPVs) είτε, ακόμη, και να αρνούνται να τα καλύψουν.
Κάπως έτσι έχει η κατάσταση στην οποία αναφέρθηκε ο Γάλλος, που –σημειωτέον–, με τον Γερμανό ομόλογό του, Joachim Nagel, είναι οι δύο σημαντικότεροι παράγοντες του ευρωσυστήματος, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τη σοβαρότητα των παρεμβάσεών τους. Πολύ δε περισσότερο όταν ενέχουν την έννοια της προειδοποίησης.
Παρεμπιπτόντως, ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης έχει υιοθετήσει μια πιο ανοιχτή στάση όσον αφορά την έκδοση κοινού ευρωπαϊκού χρέους, αναγνωρίζοντας ότι η νέα πραγματικότητα απαιτεί περισσότερες κοινές επενδύσεις στην Ευρώπη.
Θυμίζω ότι αυτή η ευελιξία του Γερμανού (κόντρα στη γραμμή του καγκελαρίου της χώρας του) ήταν διακριτή καιρό πριν από την επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν και όσων έκτοτε διαδραματίζονται, εξόχως επιβαρυντικών για την ευρωπαϊκή οικονομία και επιχειρηματικότητα.
Αλλά, ΟΚ, αυτά θα τα δούμε στη συνέχεια, μετά τη συνεδρίαση της ΕΚΤ σε λίγες ημέρες (18-19/3) στη Φραγκφούρτη.
(*) ECB’s Villeroy Sounds Warning on Private Credit Liquidity Risks
(**) Για να έχουμε μια σχετική τάξη μεγέθους, στα 5,01 τρισ. δολ. το ΑΕΠ της Γερμανίας και στα 3,2 τρισ. δολ. της Γαλλίας (2025/Statista).
AΠΟ ΧΡΗΜΑ WEEK
