του Ευριπίδη Παναγιωτίδη, CertCII, IRMA, BRMA, LLM, BSc, FinstSMM
Director, Insurance Specialist Risk Management & Insurance Audit
Ένας κίνδυνος που δεν είναι καθόλου νέος
Ας ξεκινήσουμε ξεκαθαρίζοντας κάτι: ο κυβερνοκίνδυνος δεν γεννήθηκε ούτε με την τεχνητή νοημοσύνη ούτε με τα ransomware των τελευταίων ετών. Γεννήθηκε την ίδια στιγμή με το ίδιο το Internet. Ήδη από το 1988, το «Morris Worm» κατάφερε να παραλύσει ένα σημαντικό ποσοστό των τότε συνδεδεμένων υπολογιστών παγκοσμίως.
Αυτό που άλλαξε δεν είναι η ύπαρξη του κινδύνου. Είναι η οικονομική του διάσταση. Σήμερα κάθε επιχείρηση –από τη βιομηχανία μέχρι το λογιστικό γραφείο των τριών ατόμων– έχει τον κύκλο εργασιών της, τα δεδομένα των πελατών της, την εφοδιαστική της αλυσίδα και τη φήμη της «ακουμπισμένα» πάνω σε ψηφιακή υποδομή. Έτσι, η κυβερνοεπίθεση έπαψε να είναι τεχνικό συμβάν και έγινε χρηματοοικονομικό γεγονός. Και ό,τι είναι χρηματοοικονομικό γεγονός είναι εξ ορισμού ασφαλιστικό αντικείμενο.
Τι δείχνει πραγματικά η ελληνική εικόνα
Η πρόσφατη έρευνα της ΕΑΕΕ για την τετραετία 2022-2025 διαβάστηκε παντού ως επιτυχία, και δικαίως: τα συμβόλαια Cyber πολλαπλασιάστηκαν, τα όρια κάλυψης ανέβηκαν, οι δηλωθείσες ζημιές αυξήθηκαν. Η καμπύλη είναι εντυπωσιακή και δεν υπάρχει λόγος να την υποβαθμίσουμε.
Η δεύτερη ανάγνωση όμως λέει άλλη ιστορία. Σχεδόν το σύνολο αυτής της ανάπτυξης προέρχεται από συμβόλαια φυσικών προσώπων, που διανέμονται ουσιαστικά αποκλειστικά μέσω bancassurance, με μικρά όρια και με ζημιές που στη συντριπτική τους πλειονότητα αφορούν περιστατικά ηλεκτρονικών αγορών. Πρόκειται για μαζικό, τυποποιημένο προϊόν χαμηλής έντασης κινδύνου και ως τέτοιο είναι επιτυχημένο.
Περισσότερα στο insuranceworld.gr
