Αναφορά και στην «παγίδα του Θουκυδίδη» είχε η συνάντηση του Σι Τζινπίνγκ με τον Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο.
Ιστορικής σημασίας ήταν η τριήμερη επίσκεψη του προέδρου της Κίνας στην Ουάσιγκτον, όπως και οι συζητήσεις με τον ομόλογό του των ΗΠΑ.
Οι δυο τους γνωρίζονται από το 2016 και αυτό έχει τη σημασία του, καθώς αμφότεροι γνωρίζουν τα δυνατά και αδύνατα σημεία της πλευράς τους. Άλλωστε ο Ν. Τραμπ και ο Σι Τζινπίνγκ έχουν εύλογο συμφέρον να εξευρεθεί ένα modus operandi για το επόμενο ικανό διάστημα. Είναι δε γνωστό εκ προοιμίου πως και οι δύο έχουν συμφέρον, για διαφορετικούς λόγους, να (δια)χειριστούν την ανάπτυξη μοντέλων ΑΙ.
Εντύπωση μάλιστα προκάλεσε η αναφορά στην «παγίδα του Θουκυδίδη», δηλαδή σε μια κατάσταση κατά την οποία μια ανερχόμενη χώρα απειλεί να εκτοπίσει μια ήδη κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη, μια εξέλιξη που ιστορικά έχει οδηγήσει σε πόλεμο. Ο όρος επινοήθηκε από τον καθηγητή του Χάρβαρντ Γκράχαμ Άλισον, ο οποίος υποστήριξε ότι η θεωρία αυτή είναι επίκαιρη, λόγω της ανόδου της Κίνας στην παγκόσμια σκηνή τα τελευταία χρόνια. Οι παλαιότεροι θα θυμούνται το σχετικό άρθρο του (το 2012 στους FT) «Το καθοριστικό ερώτημα για την παγκόσμια τάξη τις επόμενες δεκαετίες θα είναι: μπορούν η Κίνα και οι ΗΠΑ να ξεφύγουν από την παγίδα του Θουκυδίδη;».
Προφανώς, η αναφορά έγινε από τον Κινέζο πρόεδρο. Άλλωστε είναι γνωστή παλαιόθεν η εκτίμηση που τρέφει η κινεζική πνευματική ελίτ προς τον ελληνικό πολιτισμό. Γνώστης του τελευταίου ο Σι Τζινπίνγκ, όπως είχε φανεί από την επίσκεψή του στην Ελλάδα (τον Νοέμβριο του 2019).
ΑΠΟ ΧΡΗΜΑ Week (τεύχος 1059),
