Σε δημόσια διαβούλευση —έως τις 15 Ιουνίου 2026— βρίσκεται το σχέδιο νόμου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, σημαντικές ρυθμίσεις για την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ).
- Στόχος να ξεπαγώσει χιλιάδες ακίνητα που παραμένουν αναξιοποίητα εδώ και δεκαετίες, λόγω ιδιοκτησιακών εκκρεμοτήτων, γραφειοκρατικών αγκυλώσεων και ανεξέλεγκτων καταπατήσεων.
Το νέο πλαίσιο προβλέπει ξεκαθάρισμα του τοπίου όσον αφορά στο ιδιοκτησιακό καθεστώς χιλιάδων δημόσιων ακινήτων, έτσι ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες αξιοποίησης.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, η ΕΤΑΔ έχει αποτιμήσει συνολικά 2.900 ακίνητα με βάση τη δίκαιη αξία τους για το 2024, σηματοδοτώντας την απαρχή ενός ευρύτερου σχεδίου καταγραφής και αξιοποίησης.
Ο κύκλος εργασιών ανήλθε σε 61,4 εκατ. ευρώ, αυξημένος κατά +11% έναντι του 2023, με κέρδη προ φόρων 54 εκατ. ευρώ (+16,4%) και λειτουργικό κόστος μειωμένο κατά +10%.
Σε ορίζοντα 2026, προβλέπεται η ψηφιακή καταγραφή 36.000 ακινήτων της ΕΤΑΔ και η εκκίνηση της διαδικασίας αξιοποίησης 1.000 εξ αυτών.
Κλειδί για να γίνει αυτό εφικτό αποτελεί η νέα ρύθμιση που επιτρέπει την αξιοποίηση του τμήματος ακινήτου που δεν εμπίπτει σε καθεστώς προστασίας, ξεμπλοκάροντας υποθέσεις μεγάλων εκτάσεων που παρέμεναν «παγωμένες» εδώ και χρόνια.
Στο επίκεντρο των ρυθμίσεων βρίσκεται και η αντιμετώπιση των καταπατήσεων.
Η ΕΤΑΔ αποκτά ενισχυμένες αρμοδιότητες:
- θα μπορεί πλέον να ενεργοποιεί η ίδια τους μηχανισμούς αποβολής αυθαίρετων κατόχων, αντί να αναμένει πρωτοβουλία άλλων υπηρεσιών, μια αδυναμία που στο παρελθόν καθυστερούσε ή παρέλυε δεκάδες υποθέσεις.
Παράλληλα, εισάγεται νέα δικλίδα διαφάνειας:
- κάθε σύμβαση αξιοποίησης (παραχώρηση, εκμετάλλευση, μίσθωση), με αντικείμενο άνω του 1 εκατ. ευρώ θα περνά υποχρεωτικά από προσυμβατικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου πριν την υπογραφή της.
Το νομοσχέδιο, που αναμένεται να ψηφιστεί εντός Ιουνίου, επιχειρεί να μετατρέψει την ΕΤΑΔ από έναν παθητικό θεσμό σε έναν ενεργό επιχειρησιακό φορέα.
Εάν η φιλοδοξία υλοποιηθεί στην πράξη, το ερώτημα δεν είναι αν η δημόσια περιουσία μπορεί να αποδώσει αξία —αλλά πόσο καιρό χρειαστήκαμε να το αποφασίσουμε.
